دین و هوش مصنوعی

معرفی کتاب

در جهانی که هوش مصنوعی آرام‌آرام به شریک اندیشه، تصمیم و حتی احساس ما بدل می‌شود، پرسش از نسبت دین و فناوری دیگر یک کنجکاویِ صرفاً آکادمیک نیست، بلکه ضرورتی است برای فهم آیندۀ انسان. از تصویر ترمیناتورهای چشم‌سرخ گرفته تا پیشرفت‌های روزافزون در پزشکی، تشخیص چهره، پردازش زبان، و رباتیک، همگی نشان‌دهندۀ ظرفیت هوش مصنوعی برای دگرگون کردن زندگی و فرصت‌های پیشِ‌روی ما هستند. اما در پس پشت این تحولات، پرسش‌هایی بنیادین نهفته است: آیا ماشین‌های هوشمند می‌توانند «باور» داشته باشند؟ آیا الگوریتم‌ها به «خدایان» جدیدی بدل شده‌اند؟ واکنش ادیان و فرهنگ‌ها به این پدیده چیست؟ و ما در میانۀ این طوفان داده و معنا، چه تصویری از خلقت و رستگاری داریم؟

بث سینگلر در کتاب دین و هوش مصنوعی: درآمدی مقدماتی، با رویکردی انسان‌شناختی و زبانی روشن نشان می‌دهد که گفتمان‌های پیرامون این موضوع - از امیدهای آرمان‌شهری تا هراس‌های آخرالزمانی - ادامۀ همان روایت‌های دینی یا ضد دینی کهن‌اند. او با بررسی درهم‌تنیدگی‌های دین و هوش مصنوعی ردپای ایمان و اسطوره را در آزمایشگاه‌ها، فرهنگ دیجیتال، داستان‌های علمی‌تخیلی و جنبش‌های پساانسان‌گرایانه دنبال می‌کند و نشان می‌دهد که مواجهۀ ما با هوش مصنوعی بیش و پیش از هر چیز، بازتابی از پیش‌زمینۀ فرهنگی و نیاز دیرین انسان به معنا است.

این کتاب سفری است جذاب از اسطوره تا الگوریتم و از الهیات تا فناوری، و خواندن آن برای تمام افرادی که به رابطۀ میان دین، علم، و فناوری علاقه‌مندند ضروری است.